(Trial &) Error

Eten was een strijd. Alweer. Het is even goed gegaan, een paar dagen. Maar vandaag, hoewel ze graag lustte wat er op het menu stond, ging het opnieuw erg moeizaam. We lieten haar zelf uitscheppen. Dat hebben we al geleerd. Geen bordje vol, geen afgemeten/vooraf bepaalde schepjes – nee, ze neemt wat ze zelf wil. […]

Lees meer "(Trial &) Error"

Luisteren, niet spreken

Spreken en luisteren. Het blijft een moeilijke combinatie. Een lastig evenwicht. Om te vinden en te bewaren. Om te ontdekken, in de eerste plaats. De meeste mensen zijn sprekers. Ze vertellen eigenlijk liefst wat ze zelf hebben meegemaakt. Of beoordelen wat er met jou gebeurde. ‘Oh, maar bij mij was dat niet zo, hoor!’ ‘Ah, […]

Lees meer "Luisteren, niet spreken"

Sinterklaasbrief

Liefste Sinterklaas (en natuurlijk ook Zwarte Piet) Ik wist niet dat het kon. Of mocht. Naar u een brief schrijven. ’t Is m’n eerste brief. Heb lang getwijfeld. Eerst zorgvuldig een verlanglijstje opgesteld. Gewikt en gewogen. Geschrapt. Opnieuw begonnen. Besloten dat ik al veel heb. En dus niet zo veel wil vragen. Toen de boekjes […]

Lees meer "Sinterklaasbrief"

Snuffelen

Slingers, ballonnen en kaarsjes. Check. Taart hoeft niet. Dat vindt ze niet lekker. Echt niet. En we zouden ze dan alleen maar kopen om er kaarsjes op te zetten en de dag nadien mee te nemen naar het werk. Beetje stom. Cake mocht wel. Die hebben we. Voor straks, na het eten. ’t Vraagt wat […]

Lees meer "Snuffelen"

Over “vrijheid”

Zijn wij vrij? Zo begin ik een van mijn favoriete lessen. Eentje voor alle leraren in spé. Verplichte kost voor hen, maar dat wil niet zeggen dat we het niet leuk kunnen maken samen. Enfin. Dat probeer ik dan toch maar. Zijn we vrij? We kunnen gaan en staan waar we willen. Mogen zeggen wat […]

Lees meer "Over “vrijheid”"

Over Plop en de Sint

Het heeft lang geduurd, maar ik vrees dat we er nu voor staan. Dat het onvermijdelijke eraan komt. Ontkennen heeft geen zin meer, hoewel…we doen nog altijd wel ons best. Fok de pedagogisch verantwoorde shizzle… De voorbije jaren kwam al wel vaker de vraag: ‘Mama, bestaat Plop/Mega Mindy/Rox/… echt?’. Meestal kwam die dan uit het […]

Lees meer "Over Plop en de Sint"

Jufje

‘Mama? Wil je ‘jufje’ spelen?’ Dé standaardvraag op woensdagnamiddag, toch sinds enkele weken. Echt fan van rollenspelen ben ik niet, maar ik geef toe. Ok. Zij als juf en ik als een van de kindjes in de klas. We hebben namen die ze kan schrijven: ‘An’, ‘El’ of ‘Uk’. En papa, die later binnenkomt en […]

Lees meer "Jufje"

10 dagen om papa te leren zijn

10 Dagen. Om voor het eerst papa te mogen zijn. Te kunnen zijn. Om ‘het’ te leren. En dat kleine meisje te leren kennen. Negen maanden kon hij enkel vanop een afstandje toekijken. En, ok, ook wel wat voelen. Eens een vaag en raar zwart-wit-foto’tje zien. Maar zwanger zijn en bevallen, dat was toch wel […]

Lees meer "10 dagen om papa te leren zijn"

Laten we tijd creëren (Plan A)

De tijd dat vrouwen bovenop de barricades kropen en hun bh’s ritueel verbrandden om verandering te eisen, ligt achter ons. Dat van die bh’s verbranden, bedoel ik dan. De harde korsetten veranderden in bodyfit en ultrasofte stofjes met nauwelijks voelbare beugels. Geen strakke keurslijven meer, maar ademend katoen en zijdezachte kant. Enfin. De bh’s zijn niet de […]

Lees meer "Laten we tijd creëren (Plan A)"

Rijmen en dichten

Kleuter: “Mama, mag ik ook iets schrijven? Dat is zo leuk!” Ik:”Euh, ja, natuurlijk. Maar, umm…lieveke, jij kan niet schrijven… .” Kleuter: “Mamaaah! Jij typt en ik zeg wat jij moet typen, he. Zo bedoel ik! ” Ok. Hieronder het resultaat van mijn creatieve, dichtende 5-jarige. 😀 Ik maak me klein Zoals een konijn Ik vind […]

Lees meer "Rijmen en dichten"

Over tijd

We hebben een serieuze haat-liefde-verhouding, tijd en ik. Altijd al gehad. ’t Is een knipperlichtrelatie. Soms is het aan, soms uit. Soms zien we mekaar graag, op veel momenten kunnen we mekaar niet uitstaan. Enfin, ik moet hier voor mezelf spreken. In plaats van de tijd kan ik eigenlijk weinig zeggen. Ik ga er gemakkelijkheidshalve van […]

Lees meer "Over tijd"

Ruis

’t Moet er even uit. ‘k Zit ermee. En ik wil het kwijt. Er wordt niet meer geluisterd naar mekaar. Dat vind ik. Dat zender en ontvanger van elkaar vervreemd zijn. En, nee, ik heb het niet over ‘horen’ of ‘denken te weten wat de ander bedoelt zonder het hele verhaal gehoord/gelezen te hebben’. Nee. […]

Lees meer "Ruis"

Het is lente

Er staat haar op mijn benen. Redelijk veel. En ’t Is donker. Dat ook nog.  Pas op, ik wil dat nu wel wat nuanceren, dat ‘veel’. Het is niet zo dat ik erbij loop als een weerwolf. Of dat er lange, zwarte haren aan mijn benen wapperen wanneer ik rondwandel. Ik moet ze ook niet […]

Lees meer "Het is lente"

Doedis nekeer zot…

Der zijn zo van die dage dagge gewoon meedeint. Da ge ni nadenkt en gewoon ga. Dagge gelijk vanzellef vanalles doe. Wasse. Plasse. Asof da laatste ni altij gewoon vanzellef ga. Ik moet er in ieder geval ni al te veel bij nadenke. ’t Komt wel. Gewoon efkes wachte. Bij de was moetek wel me […]

Lees meer "Doedis nekeer zot…"

Lente in huis

Ik was zo fier. Een paar weken geleden. Postte er zelfs een foto’tje van op Instagram. Tagde Ikea. Instant happiness. ’t Zag er goed uit, mijn binnentuintje. Jasmijn in een zilveren bloempot. Erachter een paar takken kersenbloesem. Witte en roze bloemetjes overal. De geur van China in huis. Een varen ernaast en een bloeiende roze […]

Lees meer "Lente in huis"

Een kus voor de juf…

Klasse kiest straks weer de Leraar van het Jaar. Dit jaar gaan ze op zoek naar een leraar die levens verandert. Ik wandel in gedachten door 35 jaar onderwijsherinneringen. Pak er oude klasfoto’s bij. Kruip achter m’n computer en sluit m’n ogen. Was het juffrouw Monique, met haar grote bril en korte haren? Die zo […]

Lees meer "Een kus voor de juf…"

…en schrijven

Of ik mijn teksten niet wilde laten lezen. Vroeg mijn coach. Door hem. Door anderen. Want ze waren toch goed? Ik dacht het niet. De eerste blogtekst schreef ik in december 2016. Toen ik in m’n eentje op het vakantieappartement zat dat we huurden met Kerst. Man en kind waren naar het strand. Ik nog […]

Lees meer "…en schrijven"

Over lezen…

Er begint er hier thuis stilaan eentje te lezen. En te schrijven. Losse letters. Kleine woordjes. Ze herkent de woordbeelden en heeft een goed geheugen, dus gokt ook af en toe juist. ’t Zijn ook nog geen lange zinnen. Maar ’t begint. En we moedigen haar aan. Zonder te dwingen. We nodigen haar uit. Meer […]

Lees meer "Over lezen…"

Aan het meisje van m’n dromen

Aan het meisje van m’n dromen, de vrouw van mijn leven. Aan het blonde Rapunzeltje dat huppelend naar school vertrokken is. Ik heb het vanmorgen nog eens benadrukt, toen ik naast je in de zetel kroop: Alles wat jongens kunnen, kunnen meisjes ook. En je vertelde me toen trots dat je dat ook al vaak tegen […]

Lees meer "Aan het meisje van m’n dromen"

Per post

Ik ben fan van post. Dat kon je ook hier al lezen. De brievenbus openmaken, da’s voor mij zoals een cadeau open doen. De spanning en de verwachting elke morgen groot. Blijken er in die brievenbus enkel rekeningen te zitten, is de fun er snel af, maar ik vergeet gemakkelijk en sta de volgende ochtend […]

Lees meer "Per post"

Boterhammetjes met mayonaise

’t Is zondag. En ik heb het gevoel dat we gewoon wachten tot de volgende activiteit. Tot het eten. Tot we kunnen gaan zwemmen. Of fietsen. We hangen wat. We schnabbelen wat. We kijken wat naar buiten, naar tv, naar de tablet. Een begrafenis gisteren zweemt nog na. Ze hangt ertussen. Onze kleuter. Letterlijk. Ze […]

Lees meer "Boterhammetjes met mayonaise"

Wat gebeurt in bad…

Om de een of andere reden belt de postbode altijd aan de deur op het moment dat ik in bad zit. Of kruip ik net in bad op het moment dat postbode wil gaan bellen. Dat wil ik nog even in het midden laten. Niet dat de postbode hier dagelijks aan de deur staat. Of […]

Lees meer "Wat gebeurt in bad…"

Lumos Maxima

Ik tover. Elke dag. Eten op tafel. Echt. Ik kan creatief zijn met wat er in de diepvries ligt. Over die diepvries. Wat ik ook probeer, leeg geraakt hij nooit. Alleen maar (over)vol. Zodat de deur nog maar amper dichtgeraakt. Even maak ik lijstjes van wat erin zit. Maar dat hou ik nooit lang vol. […]

Lees meer "Lumos Maxima"

Post-Valentijn

De avond van Valentijn begon met yoga. Uhu. Ik ben deel van de subgroep van yogi-wannabee-mama’s. Heb het lang tegengehouden, maar nu moet ik (zij het wat schoorvoetend én met de uitdrukkelijke mededeling dat het niet van dat kleffe of alternatieve gedoe is – da’s sterker dan mezelf. Moet het er OCD-gewijs altijd even aan […]

Lees meer "Post-Valentijn"

Winterpret

De wereld klonk gedempt onder mijn voeten. En in m’n oren. Het licht was anders. Gefilterd. Net als het geluid. In m’n gedachten enkel nog de herinnering. Aan een verse, knisperende ochtend. Wakker worden in een bijna geruisloze wereld. De gordijnen openschuiven, het raam open doen en de frisse ochtendlucht binnen laten stromen. Bijna zichtbaar […]

Lees meer "Winterpret"

Wij zijn vliegtuigspotters

We keken samen door het raam naar een voorbijvliegend vliegtuig. Het was al laag bij de grond. Het landingsgestel al naar beneden en de landingslichten knipperden. Wij, dat zijn kleuterdochter en ik. Manlief achter het stuur op de autostrade. Niet de plaats, noch het moment om door het zijraampje vliegtuigen te spotten. De ogen op […]

Lees meer "Wij zijn vliegtuigspotters"

Losse tand

Bon. Dat was het dan. Vanaf nu zijn we gelijken. Dezelfde rechten. Plichten, dat valt nog te onderhandelen. Ik ben vanaf nu overbodig. En dat wringt. Natuurlijk. ‘k Had het moeten zien aankomen. Leven is loslaten. True. Makkelijk wanneer je boeddhist bent in hart en nieren. Heel wat moeilijker voor mij. Ik had liever nog wat […]

Lees meer "Losse tand"

Shit happens

De supermarkt, net na schooltijd. Voor mij aan de kassa een mama met twee kindjes. Het ene een jaar of zes, het andere een kleutertje. Het was druk. Het wachten duurde lang. Te lang in ieder geval, zowel voor mama als voor de kindjes. Ze hadden al een zoethoudertje gekregen. Maar toch. Er werd wat […]

Lees meer "Shit happens"

Lieve papa – Mijn papa en ik

Teleurgesteld. Dat was hij. Wat droevig zelfs. Het raakte me. Sneed. We kwamen buiten na een info-avond. De zaal vol vrouwen. Mama’s. Papa’s eerder een uitzondering. De toon dezelfde. De boodschap vooral voor moeders. Hij voelde zich buitengesloten. Terwijl hij even veel met dochterlief bezig is dan ik. Hij was er toen we haar hartje […]

Lees meer "Lieve papa – Mijn papa en ik"

Haken en ogen

De naadjes laten stilaan los, aan zijn vleugeltjes. Op zijn buikje wordt de stof zichtbaar dunner onder de al lang verdwenen veertjes. Z’n neusje zo vaak hersteld dat hij z’n vorm kwijt is. Kapotgestreeld. En opnieuw aan mekaar genaaid met grijs garen. Oorlogswonden zijn het. Wrijfwonden. Waar wij gaan, moet hij mee. Ook al zijn […]

Lees meer "Haken en ogen"

Vervellen

Dag Lief Lijf We kennen mekaar al lang. 36 Jaar om precies te zijn. En een paar maanden. Maar ’t is de eerste keer dat ik je een brief schrijf. ‘k Ben niet zo’n briefschrijver, maar dat is eigenlijk geen excuus. Ik heb je leren kennen als iets vanzelfsprekends. Je bent er immers altijd al […]

Lees meer "Vervellen"

Zachtjes

Ik begin oud te worden. Versleten. Mijn lijf 36, mijn hoofd gelukkig nog steeds 20. Of is het omgekeerd? Versleten. Klink zwaar. Maar toch. Rechtstaan na een kwartier kleermakerszit op de grond. Niet simpel. Niet meer zo vlot. 35 voorbij? Probeer het dan maar eens! Of opstaan na een zware nacht. Die al bij al […]

Lees meer "Zachtjes"

Herfst

Stilaan kruipt de kou binnen. Langs de spleet onder de voordeur. Door het open slaapkamerraam. Ik voel de mist de kamer in sluipen. Langs m’n voeten. Kil. Vochtig. Onaangenaam. Ruikt wel lekker, nochtans. Er liggen vanaf vandaag twee donsdekens op bed. Enfin. Eentje ligt er volledig op. Wij eronder. Het tweede is er een extra […]

Lees meer "Herfst"

Mommy’s little helper

Potverdekke. Het is écht moeilijk. Dat loslaten. Gewoon een koffietje drinken, op een terrasje in de zon. Zoals vroeger. Ogen dicht. Zonnebril in mijn haar. Op de rand van het tafeltje een spannend boek, opengeslagen en omgedraaid. Dat terrasje en dat koffietje zijn er nog. Aan het boek kom ik enkel nog toe in de […]

Lees meer "Mommy’s little helper"

Wonderwall

Because maybe You’re gonna be the one that saves me And after all You’re my wonderwall Het klinkt door de luidsprekers. Wonderwall. Ik word 20 jaar teruggekatapulteerd in de tijd. Of meer zelfs. Ik zoek het straks eens op… Damn! 20 jaar. Da’s lang. Een vijfde van een eeuw. Bijna de helft van mijn leven. […]

Lees meer "Wonderwall"

Alsof

‘Draai ze om’, zeg ik, ‘zodat de hoofden leeglopen!’. Ze snapt het en probeert alle poppen tussen badkraan en muur te wringen. Het duurt even. Maar het lukt. Het is minutieus pas- en maatwerk om al die blonde kopjes (en hun schouders) zo te organiseren dat ze niet opnieuw in het water vallen. Tegenwoordig moeten […]

Lees meer "Alsof"

Mac Gyver: the sequel

Trapped. Damn. Dat had ik niet verwacht. Nu toch nog niet. Anders had ik er twee keer over nagedacht voor ik besloot dit te doen. Of drie keer. Er al eens even over gebabbeld, met iemand. Maar nee. ’t Zou mij toch niet overkomen. Zeker nu toch (nog) niet. Ik begin te zweten. Komaan. Kalm […]

Lees meer "Mac Gyver: the sequel"