Raar…

Ik ben Lies. Vrouw. Moeder, partner, dochter. Oost-Vlaming en Antwerpenaar. . Brunette met nuances van grijs. En 38 jaar. Schrijver. Lezer. Luisteraar. Spreker. Babbelaar. Trooster. Kusser. Helper. Denker. Voeler. Grenzenverkenner. Snuffelaar. Blijvenhanger in new wave. Hard- en punkrock. Grunge. Vooral van die Seattle-aar. (Die ene. Die een kogel door z’n kop schoot, ‘k zeg het […]

Lees meer "Raar…"

Kroketten

We aten kroketten. Dat doen we niet zo vaak, kroketten eten. ‘k Weet niet goed wat ik ervan moet vinden. Ze zijn niet wat ze lijken te zijn, die kroketten. Hard, zo op het eerste gezicht. Knapperig. Stevig. Maar, nondeju, vanbinnen zijn ze zacht. Papperig. Puree. Jak. Kortom, ze zijn gewoonweg niet te betrouwen, die […]

Lees meer "Kroketten"

Ode aan die badmuts

*buiging* Van alle zaken uit mijn zwemleven is er één stuk stof een constante gebleven. Bikini’s, badpakken en tankini’s passeerden de revue. Van de meeste weet ik niet eens meer hoe ze eruit zagen. Of hoe ze zaten. Of ze billenkruipers waren. Slobberaars. Snelle drogers of lange druipers. Doorschenen. Verdwenen. Een paar stuks waren wel […]

Lees meer "Ode aan die badmuts"

Op bivak

”t Is niet zo lang’, zeg ik. ‘Vier nachtjes. Vijf dagen. Ge gaat zien, die zijn zo voorbij.’ Ik, dus. Aan de vooravond van haar allereerste Chirobivak. Moed inpratend. Sussend. Geruststellend. Enthousiast makend. De bus vertrekt zondag trouwens pas tegen de middag. En donderdag zien we mekaar weer, net nà de middag. Dat zijn dus […]

Lees meer "Op bivak"

Dag juf

Dag juf. Dit is de laatste dag in jouw klas. Mijn laatste dag in het eerste leerjaar. Tien maanden geleden kwam ik hier binnengeschuifeld. Een beetje onwennig. Nieuwsgierig ook. Wat nerveus. Maar klaar om te starten aan ‘de grote school’. Om nieuwe dingen te leren. Je hebt me het voorbije jaar veel geleerd, juf. Leren […]

Lees meer "Dag juf"

Vaderdag: Cécémel en chocotwist

Het is vaderdag vandaag. Mocht je het vergeten zijn: in elke bakker, supermarkt en doe-het-zelfzaak word je er wel aan herinnerd. De bakker verkoopt Duvel-, Jupiler- en voetbaltaarten. Schroefboormachines en bosmaaiers gooien ze, tegen grote kortingen, naar je kop. Niet letterlijk. En affiches vol barbecues- nu mét lederen vaderdagschort! En geïntegreerde flessenopener! Woohoo! – en […]

Lees meer "Vaderdag: Cécémel en chocotwist"

Tweede druk!

Wauw! Zoveel mensen kochten ons boek, lazen het en vonden het goed. Zo fijn, al die mooie reviews. 💖 Dankjewel! Enne … als je ‘m nog niet kocht: loop morgen even langs Fnac, Standaard Boekhandel of je plaatselijke boekenwinkel. Of koop ‘m vandaag online op bol, de website van Lannoo,… . Heel veel liefs! Lies […]

Lees meer "Tweede druk!"

Over leven

Over een kaartje met de post. Oh, of een briefje. Zo’n handgeschreven. Op gekleurd briefpapier. Over een blik. Éen maar. Waaruit begrip blijkt. De knuffel die niks anders zegt dan: ‘ Ik ben er. Voor jou.’ Die er als vanzelf komt net wanneer je hem nodig had. Over een moedereend die met haar kleintjes een […]

Lees meer "Over leven"

Zwart/wit/grijs

Ik opende vanochtend Instagram. Nog voor ik goed en wel wakker was. Voor m’n ogen helder waren. Te vroeg, dus. M’n mond plakte nog dicht. M’n haar zat in de knoop. Ja, zo lang is het intussen, dat het echt wel knopen kan maken. Ik wilde voor m’n veertigste nog eens lang haar. Dat zijn […]

Lees meer "Zwart/wit/grijs"

Koffie en zondag

Zondagen zijn voor rusten. Voor relaxen. Doen wat niet moet. Voor niet moeten en niet doen. Voor relaxen. Voor hangen. In de zetel, aan tafel. Ondersteboven aan de schommel, als je wil. Dagen waarop de klok iets trager tikt. Tijd niet zo’n rol speelt. Toch niet overdag. De ochtend begint later. Duurt langer. Pyjamatijd. Ongepoetste […]

Lees meer "Koffie en zondag"

Pasen

Ik pleegde vandaag parentale suïcide. Harakiri, eigenlijk. Stak een mes in m’n buik en door m’n hart. Voor je de politie belt: er kwam geen bloed aan te pas en mijn hart klopt nog steeds. Al stond het toch even stil vanmorgen, rond een uur of zes. We hebben onze zesjarige BEWUST verteld dat de […]

Lees meer "Pasen"

Dat moet beter kunnen, Maggie!

Of er iemand borstvoeding gaf? De vraag kwam van de vroedvrouw die de sessie babymassage begeleidde. Rond de tafel zaten vijf mama’s en papa’s. Papa’s, ja, toch wel. Die zie je weinig op zo’n sessies. Niet omdat ze daar niet willen zijn, maar omdat ze niet kunnen. Ze werken dan al opnieuw. Al weken, want […]

Lees meer "Dat moet beter kunnen, Maggie!"

Op de zolder

Ik haal ‘m van de zolder. Het ‘Oei, ik groei’-boek. Kwestie van te weten wanneer die vervelende sprongetjes er nu weer zitten aan te komen. Wanneer de slaap- en eettijden veranderen. Wanneer huiluurtjes verschuiven. En wanneer dat kleine ding geen blijf meer weet met haar lijfje. De wereld veranderd is. Ik weet ‘m nog liggen, […]

Lees meer "Op de zolder"

#Vrouwendag – over mooi doen

‘Mama, ik weet hoe ik mooi moet doen. Allez, zodat de jongens dat mooi vinden!’ Wacht. Wat? Ik vraag verduidelijking. ‘Wel, ja. Hoe ik zoals een bekende moet stappen, met mijn benen zig-zag. En dan doe ik mijn haar zowat voor mijn gezicht en als ik dat dan naar achter doe, vinden de jongens dat […]

Lees meer "#Vrouwendag – over mooi doen"

Brief aan een grote zus

Dag kleintje. Of grootje. Schoonheid. Lieveke. Popje. Onze kleine monkey. Je bent nu grote zus. Niet langer de kleinste in huis. Toen we je vertelden dat er een zusje bij zou komen, vond je dat eerst wat moeilijk. De traantjes kwamen na de eerste minuten vreugde. Je was bang. Onzeker. Omdat je dacht dat je ineens […]

Lees meer "Brief aan een grote zus"

Jij en ik

Dag kleintje, lieveke, popje… Al die jaren hebben we zo naar je uitgekeken, zo lang op je gewacht. Tot je daar was, een plusje op een zwangerschapstest, ergens in de late lente. Eerst nog abstract en ver weg. Later concreet en heel dichtbij. Het gefladder. Getrappel. Gedraai. De hikjes. De reacties op de zachte duwtjes […]

Lees meer "Jij en ik"

Nog een weekje…

en dan ligt-ie in boekenwinkels in Nederland en Vlaanderen!   En ja, ik ben misschien een ietsiepietsie bevooroordeeld, maar het is écht een fijn, mooi én interessant boek geworden! Oh, en je kan ‘m nu al reserveren mét korting, dankzij Hoogsensitiefopvoeden.be: “Vanaf vandaag tot en met 8 februari geniet je 10% korting en gratis verzending […]

Lees meer "Nog een weekje…"

Bon…

‘Bon, we leggen alles stil en daarna neem ik alles over.’ Hij likte aan zijn vinger en pakte een papier van een stapeltje. Hij, dat is de fertiliteitsarts. Een kwartier later stonden we buiten, de hubbie en ik. Ietwat verdwaasd, met een stapeltje voorschriften en een blad met data voor een reeks volgende afspraken in […]

Lees meer "Bon…"

(Trial &) Error

Eten was een strijd. Alweer. Het is even goed gegaan, een paar dagen. Maar vandaag, hoewel ze graag lustte wat er op het menu stond, ging het opnieuw erg moeizaam. We lieten haar zelf uitscheppen. Dat hebben we al geleerd. Geen bordje vol, geen afgemeten/vooraf bepaalde schepjes – nee, ze neemt wat ze zelf wil. […]

Lees meer "(Trial &) Error"

Luisteren, niet spreken

Spreken en luisteren. Het blijft een moeilijke combinatie. Een lastig evenwicht. Om te vinden en te bewaren. Om te ontdekken, in de eerste plaats. De meeste mensen zijn sprekers. Ze vertellen eigenlijk liefst wat ze zelf hebben meegemaakt. Of beoordelen wat er met jou gebeurde. ‘Oh, maar bij mij was dat niet zo, hoor!’ ‘Ah, […]

Lees meer "Luisteren, niet spreken"

Sinterklaasbrief

Liefste Sinterklaas (en natuurlijk ook Zwarte Piet) Ik wist niet dat het kon. Of mocht. Naar u een brief schrijven. ’t Is m’n eerste brief. Heb lang getwijfeld. Eerst zorgvuldig een verlanglijstje opgesteld. Gewikt en gewogen. Geschrapt. Opnieuw begonnen. Besloten dat ik al veel heb. En dus niet zo veel wil vragen. Toen de boekjes […]

Lees meer "Sinterklaasbrief"

Snuffelen

Slingers, ballonnen en kaarsjes. Check. Taart hoeft niet. Dat vindt ze niet lekker. Echt niet. En we zouden ze dan alleen maar kopen om er kaarsjes op te zetten en de dag nadien mee te nemen naar het werk. Beetje stom. Cake mocht wel. Die hebben we. Voor straks, na het eten. ’t Vraagt wat […]

Lees meer "Snuffelen"

Over “vrijheid”

Zijn wij vrij? Zo begin ik een van mijn favoriete lessen. Eentje voor alle leraren in spé. Verplichte kost voor hen, maar dat wil niet zeggen dat we het niet leuk kunnen maken samen. Enfin. Dat probeer ik dan toch maar. Zijn we vrij? We kunnen gaan en staan waar we willen. Mogen zeggen wat […]

Lees meer "Over “vrijheid”"

Over Plop en de Sint

Het heeft lang geduurd, maar ik vrees dat we er nu voor staan. Dat het onvermijdelijke eraan komt. Ontkennen heeft geen zin meer, hoewel…we doen nog altijd wel ons best. Fok de pedagogisch verantwoorde shizzle… De voorbije jaren kwam al wel vaker de vraag: ‘Mama, bestaat Plop/Mega Mindy/Rox/… echt?’. Meestal kwam die dan uit het […]

Lees meer "Over Plop en de Sint"

Jufje

‘Mama? Wil je ‘jufje’ spelen?’ Dé standaardvraag op woensdagnamiddag, toch sinds enkele weken. Echt fan van rollenspelen ben ik niet, maar ik geef toe. Ok. Zij als juf en ik als een van de kindjes in de klas. We hebben namen die ze kan schrijven: ‘An’, ‘El’ of ‘Uk’. En papa, die later binnenkomt en […]

Lees meer "Jufje"

10 dagen om papa te leren zijn

10 Dagen. Om voor het eerst papa te mogen zijn. Te kunnen zijn. Om ‘het’ te leren. En dat kleine meisje te leren kennen. Negen maanden kon hij enkel vanop een afstandje toekijken. En, ok, ook wel wat voelen. Eens een vaag en raar zwart-wit-foto’tje zien. Maar zwanger zijn en bevallen, dat was toch wel […]

Lees meer "10 dagen om papa te leren zijn"

Laten we tijd creëren (Plan A)

De tijd dat vrouwen bovenop de barricades kropen en hun bh’s ritueel verbrandden om verandering te eisen, ligt achter ons. Dat van die bh’s verbranden, bedoel ik dan. De harde korsetten veranderden in bodyfit en ultrasofte stofjes met nauwelijks voelbare beugels. Geen strakke keurslijven meer, maar ademend katoen en zijdezachte kant. Enfin. De bh’s zijn niet de […]

Lees meer "Laten we tijd creëren (Plan A)"

Rijmen en dichten

Kleuter: “Mama, mag ik ook iets schrijven? Dat is zo leuk!” Ik:”Euh, ja, natuurlijk. Maar, umm…lieveke, jij kan niet schrijven… .” Kleuter: “Mamaaah! Jij typt en ik zeg wat jij moet typen, he. Zo bedoel ik! ” Ok. Hieronder het resultaat van mijn creatieve, dichtende 5-jarige. 😀 Ik maak me klein Zoals een konijn Ik vind […]

Lees meer "Rijmen en dichten"

Over tijd

We hebben een serieuze haat-liefde-verhouding, tijd en ik. Altijd al gehad. ’t Is een knipperlichtrelatie. Soms is het aan, soms uit. Soms zien we mekaar graag, op veel momenten kunnen we mekaar niet uitstaan. Enfin, ik moet hier voor mezelf spreken. In plaats van de tijd kan ik eigenlijk weinig zeggen. Ik ga er gemakkelijkheidshalve van […]

Lees meer "Over tijd"

Ruis

’t Moet er even uit. ‘k Zit ermee. En ik wil het kwijt. Er wordt niet meer geluisterd naar mekaar. Dat vind ik. Dat zender en ontvanger van elkaar vervreemd zijn. En, nee, ik heb het niet over ‘horen’ of ‘denken te weten wat de ander bedoelt zonder het hele verhaal gehoord/gelezen te hebben’. Nee. […]

Lees meer "Ruis"

Het is lente

Er staat haar op mijn benen. Redelijk veel. En ’t Is donker. Dat ook nog.  Pas op, ik wil dat nu wel wat nuanceren, dat ‘veel’. Het is niet zo dat ik erbij loop als een weerwolf. Of dat er lange, zwarte haren aan mijn benen wapperen wanneer ik rondwandel. Ik moet ze ook niet […]

Lees meer "Het is lente"

Doedis nekeer zot…

Der zijn zo van die dage dagge gewoon meedeint. Da ge ni nadenkt en gewoon ga. Dagge gelijk vanzellef vanalles doe. Wasse. Plasse. Asof da laatste ni altij gewoon vanzellef ga. Ik moet er in ieder geval ni al te veel bij nadenke. ’t Komt wel. Gewoon efkes wachte. Bij de was moetek wel me […]

Lees meer "Doedis nekeer zot…"

Lente in huis

Ik was zo fier. Een paar weken geleden. Postte er zelfs een foto’tje van op Instagram. Tagde Ikea. Instant happiness. ’t Zag er goed uit, mijn binnentuintje. Jasmijn in een zilveren bloempot. Erachter een paar takken kersenbloesem. Witte en roze bloemetjes overal. De geur van China in huis. Een varen ernaast en een bloeiende roze […]

Lees meer "Lente in huis"

Een kus voor de juf…

Klasse kiest straks weer de Leraar van het Jaar. Dit jaar gaan ze op zoek naar een leraar die levens verandert. Ik wandel in gedachten door 35 jaar onderwijsherinneringen. Pak er oude klasfoto’s bij. Kruip achter m’n computer en sluit m’n ogen. Was het juffrouw Monique, met haar grote bril en korte haren? Die zo […]

Lees meer "Een kus voor de juf…"

…en schrijven

Of ik mijn teksten niet wilde laten lezen. Vroeg mijn coach. Door hem. Door anderen. Want ze waren toch goed? Ik dacht het niet. De eerste blogtekst schreef ik in december 2016. Toen ik in m’n eentje op het vakantieappartement zat dat we huurden met Kerst. Man en kind waren naar het strand. Ik nog […]

Lees meer "…en schrijven"

Over lezen…

Er begint er hier thuis stilaan eentje te lezen. En te schrijven. Losse letters. Kleine woordjes. Ze herkent de woordbeelden en heeft een goed geheugen, dus gokt ook af en toe juist. ’t Zijn ook nog geen lange zinnen. Maar ’t begint. En we moedigen haar aan. Zonder te dwingen. We nodigen haar uit. Meer […]

Lees meer "Over lezen…"

Aan het meisje van m’n dromen

Aan het meisje van m’n dromen, de vrouw van mijn leven. Aan het blonde Rapunzeltje dat huppelend naar school vertrokken is. Ik heb het vanmorgen nog eens benadrukt, toen ik naast je in de zetel kroop: Alles wat jongens kunnen, kunnen meisjes ook. En je vertelde me toen trots dat je dat ook al vaak tegen […]

Lees meer "Aan het meisje van m’n dromen"

Per post

Ik ben fan van post. Dat kon je ook hier al lezen. De brievenbus openmaken, da’s voor mij zoals een cadeau open doen. De spanning en de verwachting elke morgen groot. Blijken er in die brievenbus enkel rekeningen te zitten, is de fun er snel af, maar ik vergeet gemakkelijk en sta de volgende ochtend […]

Lees meer "Per post"

Boterhammetjes met mayonaise

’t Is zondag. En ik heb het gevoel dat we gewoon wachten tot de volgende activiteit. Tot het eten. Tot we kunnen gaan zwemmen. Of fietsen. We hangen wat. We schnabbelen wat. We kijken wat naar buiten, naar tv, naar de tablet. Een begrafenis gisteren zweemt nog na. Ze hangt ertussen. Onze kleuter. Letterlijk. Ze […]

Lees meer "Boterhammetjes met mayonaise"

Wat gebeurt in bad…

Om de een of andere reden belt de postbode altijd aan de deur op het moment dat ik in bad zit. Of kruip ik net in bad op het moment dat postbode wil gaan bellen. Dat wil ik nog even in het midden laten. Niet dat de postbode hier dagelijks aan de deur staat. Of […]

Lees meer "Wat gebeurt in bad…"

Lumos Maxima

Ik tover. Elke dag. Eten op tafel. Echt. Ik kan creatief zijn met wat er in de diepvries ligt. Over die diepvries. Wat ik ook probeer, leeg geraakt hij nooit. Alleen maar (over)vol. Zodat de deur nog maar amper dichtgeraakt. Even maak ik lijstjes van wat erin zit. Maar dat hou ik nooit lang vol. […]

Lees meer "Lumos Maxima"

Post-Valentijn

De avond van Valentijn begon met yoga. Uhu. Ik ben deel van de subgroep van yogi-wannabee-mama’s. Heb het lang tegengehouden, maar nu moet ik (zij het wat schoorvoetend én met de uitdrukkelijke mededeling dat het niet van dat kleffe of alternatieve gedoe is – da’s sterker dan mezelf. Moet het er OCD-gewijs altijd even aan […]

Lees meer "Post-Valentijn"

Shit happens

De supermarkt, net na schooltijd. Voor mij aan de kassa een mama met twee kindjes. Het ene een jaar of zes, het andere een kleutertje. Het was druk. Het wachten duurde lang. Te lang in ieder geval, zowel voor mama als voor de kindjes. Ze hadden al een zoethoudertje gekregen. Maar toch. Er werd wat […]

Lees meer "Shit happens"

Over onuitgepakte cadeaus

Ik ben op zoek naar een job. Meer opdrachten. Meer werk. En ik ben niet de enige. Dagelijks reageren enkele honderden (duizenden?) mensen op vers uitgeschreven vacatures. In mijn geval gebeurt dat elke keer met veel enthousiasme en weloverwogen. Want ik begin niet aan een sollicitatie wanneer ik geen goesting heb. Wanneer het bedrijf me […]

Lees meer "Over onuitgepakte cadeaus"