Over lezen…

Er begint er hier thuis stilaan eentje te lezen. En te schrijven. Losse letters. Kleine woordjes. Ze herkent de woordbeelden en heeft een goed geheugen, dus gokt ook af en toe juist. ’t Zijn ook nog geen lange zinnen. Maar ’t begint. En we moedigen haar aan. Zonder te dwingen. We nodigen haar uit. Meer niet. Voor de finesses is er nog het eerste leerjaar, vanaf september.

We vertellen haar dat lezen eigenlijk een film bekijken is. In je hoofd. Dat er verhalen in je gedachten komen. Dat je, wanneer je een verhaal leest, zélf de film maakt.
Dat je zo kan opgaan in een verhaal, dat je de rest niet meer ziet of hoort. Ik heb het dikwijls genoeg meegemaakt. Dat ik lag te lezen in de zetel en pas na de vierde of vijfde keer door had dat iemand me riep. Of dat ik zo opgeslorpt werd door het verhaal dat ik uren kwijt geraakte. Enfin. Kwijt. ’t Is hoe je het bekijkt. Ik won ze.

Ik las alles wat te lezen was. En leerde er zoveel uit. Zowel uit de strips van Suske en Wiske als uit de historische jeugdromans van Gerda Van Cleemput. Van het Tibetaans boeddhisme en Rubens over kinderarbeid en de ontbossing van de regenwouden, tot het ontstaan van het brailleschrift en Spinning Jenny – ik verslond het en sloeg de nieuwe informatie op als een spons. ’t Waren zalige tijden. Woensdagmiddag thuiskomen na school met een nieuwe Zonneland. Of jarig zijn en nieuwe boeken cadeau krijgen – de geur, de verwachting, de onrust. Ze stonden altijd op m’n lijstje. Boeken. Spelletjes ook. Barbiedingen, soms. Maar àltijd boeken.

En nu nog.
‘k Lees nog altijd alles. Tijdschriften, kranten, kinderboeken. Soms eens een echt boek. Stukje per stukje. Concentratie is nog steeds moeilijk (Zie: ‘Crash & burn(-out), baby‘,W.O.W.’ en ‘Het is wat het is…‘). ’t Doet me pijn, want ik ben een deel van mezelf kwijt. Nog steeds hongerig naar nieuwe dingen. Nog steeds boeken op mijn lijstjes. Maar ze liggen er. opeengestapeld. Onaangeroerd. Of enkel de eerste bladzijde beroerd.
Ze liggen er. Te wachten op betere tijden. Op een langere aandachtsspanne.

De liefde is er.
En ik ben niet altijd even selectief. Als de schrijftaal me aanspreekt en past bij de gelegenheid, wil ik het lezen – met vaak een lichte voorkeur voor populair of historisch / wetenschappelijke en medische literatuur (lectuur? Whatever) zoals Mijnheer doktoorDe penisverkorter of de boeken van Marleen TemmermanGeen fictie, deze. Hoewel, jezelf verliezen in een fantasiewereld of in een herkenbaar maar niet waargebeurd verhaal ook fijn kan zijn. Iets voor aan het zwembad. Het gaat er allemaal in, afhankelijk van het moment.

Het enige wat ik niet kan, is boeken lezen omdat je ze gelezen moét hebben. Omdat dat dan goed staat. Mooi klinkt. Omdat ze zichtbaar op de salontafel moeten liggen. Of omdat ze must-read zijn volgens een of andere literaire autoriteit of amateurrecensent.
Ja. Ik las Vijftig Tinten Grijs. En ’t suckte. Ooit ook dat wereldvisieveranderde boek…De Celestijnse Belofte. Jeez. De Verborgen Geschiedenis. Dat was dan weer wel goed. En de Harry Potter-reeks, wat er ook van gezegd wordt, blijft een succesverhaal. The HelpHet smelt, Borderline Times en alles van Agatha Christie. Ze passeerden de voorbije jaren. Net als zoveel andere boeken, waarvan ik de titel al vergeten ben.

Allemaal hun eigen taalgebruik. Allemaal hun eigen sfeer. Allemaal fijn om te lezen.

Als ik alle boeken die ik las opeenstapelde, dan zou dat best een hoge toren zijn.
’t Kan niet, want de meeste boeken die ik las, heb ik niet meer. Ze kregen een nieuwe thuis – want een boek weggooien, da’s een doodzonde en doet fysiek écht pijn – in de bieb, door een boekenmarkt of via een actie voor een goed doel.

De meeste zijn dus weg.
Maar niet allemaal.
In de loop van de jaren kocht ik de reeks van Anthony Horowitz opnieuw bij mekaar. Ik las ze zelf als kind en was er gek van.  Van de (subtiele) humor. De typetjes. Het plot. Het zijn er wel wat, een stuk of tien heb ik er.
Ze liggen in een doos op zolder. Te wachten.

Tot er eentje groot genoeg is om ze te lezen.
En er een eigen film van te maken in haar hoofd.

 

Graag gelezen en zin in meer?
Klik op de drie streepjes op de startpagina. Mijn wereld gaat voor je open!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s