Grijze knuistjes

Ik sta lang aan te schuiven. En rondom mij stijgt de spanning. Af en toe dendert een treintje voorbij. In de verste schreeuwen mensen. Er wordt zenuwachtig gelachen, geknipoogd, vuistjes geknepen. We zetten kleine stapjes dichterbij. En dan is het aan mij. Ik smijt mijn rugzak naar de overkant en stap in het vierde karretje. […]

Lees meer "Grijze knuistjes"

Over onuitgepakte cadeaus

Ik ben op zoek naar een job. Meer opdrachten. Meer werk. En ik ben niet de enige. Dagelijks reageren enkele honderden (duizenden?) mensen op vers uitgeschreven vacatures. In mijn geval gebeurt dat elke keer met veel enthousiasme en weloverwogen. Want ik begin niet aan een sollicitatie wanneer ik geen goesting heb. Wanneer het bedrijf me […]

Lees meer "Over onuitgepakte cadeaus"

Kroketten

We aten kroketten. Dat doen we niet zo vaak, kroketten eten. ‘k Weet niet goed wat ik ervan moet vinden. Ze zijn niet wat ze lijken te zijn, die kroketten. Hard, zo op het eerste gezicht. Knapperig. Stevig. Maar, nondeju, vanbinnen zijn ze zacht. Papperig. Puree. Jak. Kortom, ze zijn gewoonweg niet te betrouwen, die […]

Lees meer "Kroketten"

Ode aan die badmuts

*buiging* Van alle zaken uit mijn zwemleven is er één stuk stof een constante gebleven. Bikini’s, badpakken en tankini’s passeerden de revue. Van de meeste weet ik niet eens meer hoe ze eruit zagen. Of hoe ze zaten. Of ze billenkruipers waren. Slobberaars. Snelle drogers of lange druipers. Doorschenen. Verdwenen. Een paar stuks waren wel […]

Lees meer "Ode aan die badmuts"

Op bivak

”t Is niet zo lang’, zeg ik. ‘Vier nachtjes. Vijf dagen. Ge gaat zien, die zijn zo voorbij.’ Ik, dus. Aan de vooravond van haar allereerste Chirobivak. Moed inpratend. Sussend. Geruststellend. Enthousiast makend. De bus vertrekt zondag trouwens pas tegen de middag. En donderdag zien we mekaar weer, net nà de middag. Dat zijn dus […]

Lees meer "Op bivak"