Kroketten

We aten kroketten. Dat doen we niet zo vaak, kroketten eten. ‘k Weet niet goed wat ik ervan moet vinden. Ze zijn niet wat ze lijken te zijn, die kroketten. Hard, zo op het eerste gezicht. Knapperig. Stevig. Maar, nondeju, vanbinnen zijn ze zacht. Papperig. Puree. Jak. Kortom, ze zijn gewoonweg niet te betrouwen, die […]

Lees meer "Kroketten"

Ode aan die badmuts

*buiging* Van alle zaken uit mijn zwemleven is er één stuk stof een constante gebleven. Bikini’s, badpakken en tankini’s passeerden de revue. Van de meeste weet ik niet eens meer hoe ze eruit zagen. Of hoe ze zaten. Of ze billenkruipers waren. Slobberaars. Snelle drogers of lange druipers. Doorschenen. Verdwenen. Een paar stuks waren wel […]

Lees meer "Ode aan die badmuts"

Op bivak

”t Is niet zo lang’, zeg ik. ‘Vier nachtjes. Vijf dagen. Ge gaat zien, die zijn zo voorbij.’ Ik, dus. Aan de vooravond van haar allereerste Chirobivak. Moed inpratend. Sussend. Geruststellend. Enthousiast makend. De bus vertrekt zondag trouwens pas tegen de middag. En donderdag zien we mekaar weer, net nà de middag. Dat zijn dus […]

Lees meer "Op bivak"

Lege nest syndroom

Een paar weken lang trok ik elke morgen met een klein hartje het gordijn van het keukenraam open. In onze Blauwe Regen had een duivenkoppeltje een nest gemaakt. En er eitjes in gelegd. Wekenlang zat de duivenmama-to-be daarop te broeden. Heel af en toe vloog ze even weg. Of ging ze in de schaduw liggen. […]

Lees meer "Lege nest syndroom"

Dag juf

Dag juf. Dit is de laatste dag in jouw klas. Mijn laatste dag in het eerste leerjaar. Tien maanden geleden kwam ik hier binnengeschuifeld. Een beetje onwennig. Nieuwsgierig ook. Wat nerveus. Maar klaar om te starten aan ‘de grote school’. Om nieuwe dingen te leren. Je hebt me het voorbije jaar veel geleerd, juf. Leren […]

Lees meer "Dag juf"