Kroketten

We aten kroketten. Dat doen we niet zo vaak, kroketten eten. ‘k Weet niet goed wat ik ervan moet vinden. Ze zijn niet wat ze lijken te zijn, die kroketten. Hard, zo op het eerste gezicht. Knapperig. Stevig. Maar, nondeju, vanbinnen zijn ze zacht. Papperig. Puree. Jak. Kortom, ze zijn gewoonweg niet te betrouwen, die […]

Lees meer "Kroketten"

Ode aan die badmuts

*buiging* Van alle zaken uit mijn zwemleven is er één stuk stof een constante gebleven. Bikini’s, badpakken en tankini’s passeerden de revue. Van de meeste weet ik niet eens meer hoe ze eruit zagen. Of hoe ze zaten. Of ze billenkruipers waren. Slobberaars. Snelle drogers of lange druipers. Doorschenen. Verdwenen. Een paar stuks waren wel […]

Lees meer "Ode aan die badmuts"

Op bivak

”t Is niet zo lang’, zeg ik. ‘Vier nachtjes. Vijf dagen. Ge gaat zien, die zijn zo voorbij.’ Ik, dus. Aan de vooravond van haar allereerste Chirobivak. Moed inpratend. Sussend. Geruststellend. Enthousiast makend. De bus vertrekt zondag trouwens pas tegen de middag. En donderdag zien we mekaar weer, net nà de middag. Dat zijn dus […]

Lees meer "Op bivak"

Vaderdag: Cécémel en chocotwist

Het is vaderdag vandaag. Mocht je het vergeten zijn: in elke bakker, supermarkt en doe-het-zelfzaak word je er wel aan herinnerd. De bakker verkoopt Duvel-, Jupiler- en voetbaltaarten. Schroefboormachines en bosmaaiers gooien ze, tegen grote kortingen, naar je kop. Niet letterlijk. En affiches vol barbecues- nu mét lederen vaderdagschort! En geïntegreerde flessenopener! Woohoo! – en […]

Lees meer "Vaderdag: Cécémel en chocotwist"

Alles moet nu (niet)!

Ik moet nog even een telefoontje doen. Vorige week eigenlijk al. Maar ’t kwam er niet van. Dus: nu. Eerst. Voor ik het vergeet. Voor er weer iets tussen komt. Voor er weer íemand tussen komt. En dat mailtje moet dringend mijn postvak uit. Ik had het gisteren al beloofd: als iedereen onder zeven slaapt, […]

Lees meer "Alles moet nu (niet)!"