Op bivak

”t Is niet zo lang’, zeg ik. ‘Vier nachtjes. Vijf dagen. Ge gaat zien, die zijn zo voorbij.’ Ik, dus. Aan de vooravond van haar allereerste Chirobivak. Moed inpratend. Sussend. Geruststellend. Enthousiast makend. De bus vertrekt zondag trouwens pas tegen de middag. En donderdag zien we mekaar weer, net nà de middag. Dat zijn dus […]

Lees meer "Op bivak"

Vaderdag: Cécémel en chocotwist

Het is vaderdag vandaag. Mocht je het vergeten zijn: in elke bakker, supermarkt en doe-het-zelfzaak word je er wel aan herinnerd. De bakker verkoopt Duvel-, Jupiler- en voetbaltaarten. Schroefboormachines en bosmaaiers gooien ze, tegen grote kortingen, naar je kop. Niet letterlijk. En affiches vol barbecues- nu mét lederen vaderdagschort! En geïntegreerde flessenopener! Woohoo! – en […]

Lees meer "Vaderdag: Cécémel en chocotwist"

Pasen

Ik pleegde vandaag parentale suïcide. Harakiri, eigenlijk. Stak een mes in m’n buik en door m’n hart. Voor je de politie belt: er kwam geen bloed aan te pas en mijn hart klopt nog steeds. Al stond het toch even stil vanmorgen, rond een uur of zes. We hebben onze zesjarige BEWUST verteld dat de […]

Lees meer "Pasen"

Dat moet beter kunnen, Maggie!

Of er iemand borstvoeding gaf? De vraag kwam van de vroedvrouw die de sessie babymassage begeleidde. Rond de tafel zaten vijf mama’s en papa’s. Papa’s, ja, toch wel. Die zie je weinig op zo’n sessies. Niet omdat ze daar niet willen zijn, maar omdat ze niet kunnen. Ze werken dan al opnieuw. Al weken, want […]

Lees meer "Dat moet beter kunnen, Maggie!"

Brief aan een grote zus

Dag kleintje. Of grootje. Schoonheid. Lieveke. Popje. Onze kleine monkey. Je bent nu grote zus. Niet langer de kleinste in huis. Toen we je vertelden dat er een zusje bij zou komen, vond je dat eerst wat moeilijk. De traantjes kwamen na de eerste minuten vreugde. Je was bang. Onzeker. Omdat je dacht dat je ineens […]

Lees meer "Brief aan een grote zus"

Jij en ik

Dag kleintje, lieveke, popje… Al die jaren hebben we zo naar je uitgekeken, zo lang op je gewacht. Tot je daar was, een plusje op een zwangerschapstest, ergens in de late lente. Eerst nog abstract en ver weg. Later concreet en heel dichtbij. Het gefladder. Getrappel. Gedraai. De hikjes. De reacties op de zachte duwtjes […]

Lees meer "Jij en ik"

Bon…

‘Bon, we leggen alles stil en daarna neem ik alles over.’ Hij likte aan zijn vinger en pakte een papier van een stapeltje. Hij, dat is de fertiliteitsarts. Een kwartier later stonden we buiten, de hubbie en ik. Ietwat verdwaasd, met een stapeltje voorschriften en een blad met data voor een reeks volgende afspraken in […]

Lees meer "Bon…"