Foute Fuif tussen de soep en de patatten

Bon. ’t Is juni. De vogels fluiten. De lavendel bloeit. De zon schijnt in m’n ogen. Bijna zomer. Maar wanneer ik in de spiegel kijk, zie ik vooral nog wintervet. En -vel. Fuck. En de zomervakantie is al geboekt. Tijd voor actie. Denkt mijn hoofd. Mijn lijf kwabbelt maar wat mee.
Maar hoe? Waar? Wanneer? En vooral: wat? Wat ga ik doen om die speklaag aan te pakken?
Fitness? Ik dacht het niet. Duur. Te ver. Te veel strakke zwetende lijven die uren aan een stuk met golvende manen elegant staan te galopperen op de loopband. No way dat ik daar ga tussen staan. Ik val gegarandeerd op m’n gezicht.
’t Is niet dat ik het niet geprobeerd heb, hoor, die fitness. Een paar keer zelfs. Maar zonder echt resultaat en met weinig intrinsieke motivatie. En extrinsieke motivatie als in ‘Wanneer ik drie kilometer gefietst heb, mag ik een potje Ben & Jerry’s’, draagt ook niet echt bij tot een strak resultaat.
Lopen dan? De Evy-helpt-jou-op-weg-aanpak. Uhu. Ook niet. Merci. Doelloos rondlopen, niet mijn ding.

Maar. Ik denk dat ik het gevonden heb. Een manier om mijn lijf te tonen.

De Foute Fuif.

We introduceerden het een paar weken geleden en zijn fan. Enorme fan.
Manlief heeft z’n vaste plek aan de draaitafel (allez, ja, zijn smartphone + Spotify en boxen) terwijl dochter en ik dansen alsof ons leven ervan afhangt.

Hoe het werkt?
Wel.
Starten doen we meestal met een schlager of zo’n pompende carnavalshit, op het moment dat ik de soep maak. Hel. Die liedjes. Niet zozeer de soep. Maar kleuters worden daar blijkbaar wild van. Dus passeren hier Het Vliegerlied, Snollebolleke en ‘Laat de zon in je hart‘. Smijt daar nog een versie van de ‘In Zaire‘, de Hokey Pokey en wat ‘Hoofd, schouders, knie en teen‘ tussen en we zijn vertrokken. Eerst wat opwarmen, maar na drie songs hop skip ik door de living alsof ik opnieuw 16 ben en op een beestige chirofuif sta. De bedenkelijke blikken van de kleuter negeer ik gemakkelijkheidshalve maar even.

Daarna is het tijd voor wat 90’s-classics terwijl ik de groenten snijd: Dr. Alban, Gala en Haddaway. We shuffelen ons een weg doorheen onze tienertijd. Oh, deze! Of de Vengaboys, die was ik al helemaal vergeten. Net als Bailando en jaaah, Cotton Eye Joe ! We rijden op onze denkbeeldige paarden het huis door. Proberen elkaar te vangen met al even denkbeeldige lasso’s. De pasta moet toch nog even op staan. We gaan er volledig voor. Ons kind denkt dat we gek geworden zijn. Maar ze doet toch maar mee. Kwestie van de fun niet te missen.

Wanneer het eten klaar is en we, toch lichtjes buiten adem, aan tafel schuiven, schakelen we over naar wat rustigere muziek. Genoeg workout voor vandaag. ’t Was hard. Goed en vermoeiend. Ik verdien een potje chocomousse als dessertje en besluit: ik ga voor een mombod deze zomer.
Net als de vijf zomers daarvoor.

 

Oh, de playlist is te vinden op Spotify: Foute Fuif – Tussen de soep en de patatten.
Speciaal voor de liefhebbers: meer dan 3 uur foute muziek! 🙂

 

2 gedachtes over “Foute Fuif tussen de soep en de patatten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s