Lente in huis

Ik was zo fier. Een paar weken geleden.
Postte er zelfs een foto’tje van op Instagram. Tagde Ikea. Instant happiness.
’t Zag er goed uit, mijn binnentuintje.

Jasmijn in een zilveren bloempot. Erachter een paar takken kersenbloesem. Witte en roze bloemetjes overal. De geur van China in huis. Een varen ernaast en een bloeiende roze hyacinth. En een vaasje vol met kleurige gerbera’s. De naam heb ik moeten opzoeken. Geen idee hoe ze heetten, die gekleurde margrieten. Gerbera’s, dus. Nog meer lente in huis. Mooi. Fleurig.

Maar van korte duur.
Dat de snijbloemen het niet zo heel lang zouden uitzingen, dat wist ik. Dat de kersenbloesem geen eeuwigheid bleef bloeien ook. Intussen verving ik ze. Door tulpen of rozen en door krulwilg. Daar kunnen paaseitjes in de volgende weken. Da’s ok. Aanvaardde het.

Maar dat ik, ondanks het nauwlettend volgen van de giet- en bemestingsinstructies op het kaartje, de jasmijn zo snel om zeep zou kunnen helpen, raakte me toch. Geen idee wat er gebeurd is, maar de eens zo mooie geurende witte bloempjes zijn bruine knisperende confetti’s geworden. Ook de blaadjes hebben een lichte crunch gekregen.
De hyacinth liet z’n kopje hangen. De varen werd de lieveling van de katten. Ik had er al rekening mee gehouden. Kocht met opzet geen plant die giftig was. Met die beesten weet je immers nooit en thuiskomen bij een schuimbekkend en trippend beest…liever niet.
Hij smaakt hen, die varen. Vooral de linkerkant. Die hapt duidelijk lekker weg. Ik heb ‘m wat dichter tegen de kant geschoven. Dan valt die ontbrekende helft toch niet zo erg op.

In de rest van het huis gaat het al niet veel beter. Ook daar stervende planten. De sanseveria viel ten prooi aan een nestje vliegen. Van de badkamer verhuisde hij naar het terras. Geen idee hoelang hij het daar volhoudt. Geen idee hoelang de vliegen het daar volhouden. Ik vrees dat ze sterker zijn dan ze lijken.

De plant met de vele kleine blaadjes zag er groen en levendig uit toen ik ‘m kocht.
Intussen ligt de helft van al die blaadjes op de grond – grmbl – en is er van dat groen nog weinig te bespeuren. Levendig is hij nog evenmin.
De basilicum uit het kruidenrekje van de supermarkt werd kannibalistisch en offerde 90% van zichzelf op zodat drie stugge steeltjes konden overleven. ’t Ziet er niet uit, zo’n bloempot vol bruine sprieten met daartussen de drie survivors.
Maar ‘k krijg het niet over m’n hart om ze weg te doen. Geen ene. Maak mezelf wijs dat ze leven in huis brengen, die planten. Of hoe je ze ook wil noemen.
Ik blijf duimen dat het nog wel goed komt.

De minicactus aan het prikbord blijft toch groen.
Er is dus hoop.

 

Graag gelezen en zin in meer?
Klik op de drie streepjes op de startpagina. Mijn wereld gaat voor je open!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s