Een veel te volle boekentas…

De start van het nieuwe schooljaar… Een spannende gebeurtenis voor kinderen, ouders én leerkrachten. Sinds een aantal jaren heb ik een plek gevonden in de twee laatste categorieën en heb ik de mogelijkheid om het onderwijs van buitenaf en van binnenuit te bekijken. Boeiend, die verschillende standpunten. Vaak ook leerrijk en nuancerend. Want als ouder ervaar je de dingen toch net iets anders dan als leraar/lerarenopleider. En omgekeerd.

 

Ook hier stond er trouwens gisteren een kindje te springen om opnieuw naar school te gaan. Proper gewassen en gestreken en – uiteraard, zoals dat hoort in het eerste leerjaar – met een veel te grote boekentas. Die nog helemaal leeg was.

 

Ze gaat graag, onze dochter. Niet enkel omdat ze dan nieuwe dingen te horen, te lezen en te berekenen krijgt. Ook omdat ze een thuis heeft gevonden op school. Eentje waar ze een plek heeft tussen de vriendinnetjes en in de klas. Waar ze mag zijn wie ze is en waar ze de kansen en steun krijgt die ze verdient.

Dat ze zich goed voelt daar heeft minder te maken met de gebouwen of het grote speeltuig op de speelplaats – hoewel zeker dat laatste toch een toefje slagroom op de taart is.

Het is vooral de verdienste van de leerkrachten en – bij uitbreiding – van het hele team dat de school daar draaiende houdt.

 

Hun doel: een plek creëren met kansen voor elk kind. Op een enthousiaste en onderbouwde manier.

En nee, ’t is niet enkel daar, in ‘onze’ school dat dat gebeurt. In heel wat scholen, de meeste zelfs, waar ik op stagebezoek kwam, ontmoette ik gedreven leraars. Die elke dag opnieuw probeerden van hun les iets te maken. Die de leerlingen uitdaagden en die creatief waren wanneer dat mogelijk was. Niet slaafs een boek volgden of wachtten tot hun lesuur voorbij was. Maar elke dag weer een stukje bijdroegen aan de opvoeding van hun leerlingen. Op àlle vlakken, niet enkel vanuit het leerplan, de eindtermen of ontwikkelingsdoelen. Maar vanuit hun hart. En met hun hart.
En net daarom raakt het me. Elk jaar opnieuw.
Het begint in augustus, loopt minstens tot half september. Waardoor een nieuw schooljaar in een negatief daglicht ontwaakt. Het is onderwijs-bash-seizoen.
Elk jaar opnieuw verschijnen er – net dàn – artikels, onderzoeksresultaten en opiniestukken over het onderwijs. Belangrijk. Interessant. Soms toch. Ook soms ook echt noodzakelijk. Om de discussie in gang te zetten. En dingen (proberen) te veranderen.
Maar… negatief.
Leraren verlaten het onderwijs. Leraren zijn niet goed opgeleid. Lerarenopleiders doen maar wat. In- en uitstroom van de lerarenopleiding: verschrikkelijk. Schoolgebouwen trekken op niks. Er is te weinig plek voor kinderen: met beperking, in het Nederlandstalig onderwijs in Brussel, in de school van hun keuze … . Het M-decreet werkt niet. Didactisch materiaal wordt door leerkrachten zelf aangekocht, want er is geen budget. Boeken, uitstappen en materialen zijn duur. Leerplannen verouderd. Ouders verwachten steeds meer opvoedtaken van de school. Leerkrachten verzuipen in de planlast. Die vakanties…
Vul gerust verder aan.
En ja, er is iets voor te zeggen.
Het klopt inderdaad van die gebouwen. En van die planlast. Jeezes, echt wel. Mappen vol heb ik hier liggen. Met kruisjes bij namen, om de momenten te markeren wanneer leerling x vaardigheid y had ingeoefend. Kwestie van dat dat te kunnen voorleggen. Te bewijzen. En niet van favoritisme of willekeur beschuldigd te kunnen worden.
Het heeft echt wel nut, die papierberg.
Vaste benoeming, breek me er de mond niet over open. ’t Is een vergif. Zeker voor wie ergens wil starten – én blijven.
De in- en uitstroom van de lerarenopleidingen? Er zijn er die met de verkeerde motivatie starten, dat klopt. Zoals dat in elke studierichting wel zal zijn. En ja, er glippen er door de mazen van het net. Maar de meeste leraren in spé doen hun best. Slagen ook. Groeien in de loop van hun opleiding. Geven – elk op hun eigen manier – goeie lessen. Blijven doorbijten, ook jaren na hun afstuderen en beginnen elke 1 september vol goeie moed én met een onvoorstelbaar enthousiasme aan een nieuw jaar.
Ik overdrijf niet. Ze vertellen het me zelf. Ook zij overdrijven niet.

Die lerarenopleiders zelf? Die doen echt niet zomaar wat. Er zijn collega’s genoeg die elk vrij moment in de voorbereiding van hun eigen lessen steken. Of die ’s avonds laat nog mails van onzekere studenten beantwoorden, om hen te helpen of een hart onder de riem te steken. Die tijd en ruimte maken voor de mens achter de student.

Budgetten te laag en kosten van schoolmateriaal veel te hoog. Ab-so-luut.

Op vrt nws werden de cijfers nog maar eens gevisualiseerd. Damn.
Meer dan €1200 voor een jaar secundair onderwijs? Echt niet ok. Er moet iets aan gebeuren. Net als aan die andere dingen.
Maar ik ken bijna geen enkele leerkracht die niet probeert de kosten te drukken. Die niet op zoek gaat naar een goedkoper alternatief, als dat mogelijk is. Die geen rekening houdt met de leerlingen in zijn/haar klas die een uitstap niet zouden kunnen betalen. Misschien is mijn onderwijsomgeving niet representatief voor de rest van Vlaanderen. Hoewel. Ik ben toch al op veel plekken geweest en mijn netwerk is uitgebreid genoeg om dit te durven stellen.
Ik ken geen enkele directie die niet probeert om toch dat ene plaatsje voor die ene leerling geregeld te krijgen. Of toch niet veel. Die moeite doet om die ene goede, maar net afgestudeerde, leerkracht in haar team te houden.
Er zijn heel wat beperkingen en verplichtingen waar leraren, directies en scholen tegenaanlopen. Maar die zijn er al langer. Die zijn niet zo plots ‘opgepopt’ in augustus of september. Ze zijn structureel en moeilijk aan te passen. Ze zijn er, boven hun hoofden. Ze vechten er tegen, oh ja. Echt wel… . Maar het is erg moeilijk soms.
Daarom word ik er triestig van. Van die boodschappen in augustus en september. Het maakt me moe. Op voorhand al. Omdat er telkens iets nieuws bij lijkt te komen. En dat de startblokken, met daarin duizenden gedreven leerkrachten, in de schaduw komen te staan.
Misschien kunnen we de nadruk daarop leggen, op die spannende start? En de rest van dat onderwijsbashen houden voor een ander moment in het schooljaar. ’t Is wat veel in één keer.

De meeste leerkrachten staan gelukkig nog steeds te springen om opnieuw naar school te kunnen gaan. Proper gewassen en gestreken. En, zoals dat hoort in het onderwijs, met een (veel te) volle boekentas.

2 gedachtes over “Een veel te volle boekentas…

  1. Dit doet deugd! Dank voor jouw post! Ik ben zorgcoördinator in een basisschool. Wat je beschrijft en ziet bij leerkrachten en scholen, zie ik op onze school ook. Ik verloor vorige week, net voor die start even de moed, bij het aanhoren van al die berichten op tv en radio. Woensdagavond kwamen de kindjes naar hun nieuwe klas en juf of meester kijken. Mijn moed was rap terug. Die blije gezichten, die juffen en meesters en kinderen die er terug zin in hebben! Daar doen we het elke dag opnieuw voor. We leren onszelf en onze kinderen positief denken: wat doen we al wel, wat kunnen we al, waar zijn we goed in en hoe kunnen we de minder makkelijke dingen aanpakken. Welk talent heb ik, heb jij dat je daarvoor kan inzetten. Boeiend toch! Heel wat veranderingen kwamen op ons af de laatste jaren, boeiend en uitdagend, we deden er iets mee en doen het nog. We bekijken ze positief en steken er energie in, ondanks de lage middelen, de negatieve berichten, de zoektocht elke dag.Er komen nog nieuwe dingen (nieuw leerplan bv., nieuwe werking CLB, nieuwe werking GON-ondersteuning). We zullen ook daar de uitdagingen in ontdekken en de mogelijkheden zien. We zullen er voor onze kinderen het beste uithalen, zoeken wat werkt voor hen en onze school, ons team. En dit van harte!

    Liked by 1 persoon

    1. Wat een mooie reactie! Gelukkig zijn de meeste leerkrachten en begeleiders/ondersteunende personeelsleden/… nog steeds gedreven. Fijn om te lezen dat jullie vol goede moed en met veel enthousiasme gestart zijn! Lief, Lies

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s