Shit happens

De supermarkt, net na schooltijd. Voor mij aan de kassa een mama met twee kindjes. Het ene een jaar of zes, het andere een kleutertje. Het was druk. Het wachten duurde lang. Te lang in ieder geval, zowel voor mama als voor de kindjes. Ze hadden al een zoethoudertje gekregen. Maar toch. Er werd wat gezeurd. Mama pakte snel in, betaalde en stuurde kar en kinderen de parking op.
Toen ik even later ook de winkel uit kwam, schreeuwden de kinderen. En de mama ook.
Zonder dat ik het door had, keek ik hun richting uit. Met een blik die zei ‘Jeezes, get your shit together, woman!’. Een blik  en een gedachte die meteen afgestraft werden door een schuldgevoel.
Ik oordeelde en veroordeelde. Verdorie. Op basis van drie minuten kassarij en een beetje geroep op de parking. Domme ik. ‘k Was boos op mezelf. Nee. Erger. Teleurgesteld (Argh!).
Wie was ik om te oordelen? Ik zag toch de wanhoop op het gezicht van de moeder. De tranen op de wangen van de kleuter. De ingehouden tranen van het meisje, blinkend in haar ogen. Ze versterkten mekaar.

Terwijl ik hen met gebogen hoofd voorbij liep – dat dan ook nog! Ik durfde niet eens meer kijken – en in de auto dook, vroeg ik me af wat hun verhaal was. Kwam de stress van de moeder door de job? Verbouwingen? Verdriet, misschien? Of moesten ze nog ergens heen?
Waren de indrukken van een drukke klas spelende en gillende kleuters te veel geweest voor dat kleintje? Had zijn zusje nog veel huiswerk te doen? Geen idee. Ik weet het niet. Zal het nooit weten.
Maar ik had misschien wel kunnen helpen. Op z’n minst niet-veroordelend kunnen kijken. Ik krijg mijn shit ook af en toe niet bij mekaar. En het laatste wat ik dan kan gebruiken is zo’n andere moeder die me daarvoor veroordelend aankijkt.

’t Is mijn voornemen voor 2017. Eentje ervan.

In plaats van oordelen, probeer ik vanaf nu eerder te observeren.
En in plaats van mijn hoofd te buigen en snel weg te lopen, probeer ik te helpen.

Of minstens even bemoedigend te glimlachen of te knikken:
Shit happens. Bij iedereen.
In plaats van erin te trappen, zal ik een beetje mee helpen opkuisen. 😉

 

Graag gelezen en zin in meer?
Klik op de drie streepjes op de startpagina. Mijn wereld gaat voor je open!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s