Ik ben er. Bij jou.

Het is geen triestig verhaal, dit.
Hoewel ik dood ben.

Uhu…
Ik ben dood. Werd ziek. Al even geleden. ‘k Was oud.
’t Gebeurt.
Er was niks meer aan te doen. Te laat. Te ziek. Moe.

En nu ben ik hier.
Ik kan het niet benoemen. Waar ik ben.
Maar ik ben. Dat weet ik. Denk ik…
Moet wel. Anders zou ik dit niet vertellen.

Ik ben. Bij jou.

’t Is echt. Ik ben bij jou. Nu. Op dit moment.
Altijd. Eigenlijk. Heel dicht.

Wanneer je speelt met je popjes.
Als je naar school gaat dan loop ik met je mee. De speelplaats op.
Wanneer je in je bedje kruipt. Slaapt.
Van me droomt. Dan kom ik altijd even langs.

Als je bang bent.
Dan blaas en grom ik. Zet een hoge rug op.
Bescherm je.

En wanneer je huilt. Dan vooral.
Dan leg ik mijn zachte pootje tegen je wang. Geef ik je kopjes.
Kruip ik heel dicht tegen je aan. En ronk ik stilletjes in je oor.
Tot je niet meer verdrietig bent. Hoe lang dat ook duurt.

Je voelt me wel. Mijn vachtje dat even kriebelt tegen je neus.
Dat natte likje op je hand.  Mijn warme lijfje tegen dat van jou.

Het spijt me zo dat je me niet kan zien. Niet meer.
Dat je daardoor dan soms heel verdrietig bent.
Dat je me mist. Heel erg… .

Ik mis jou ook.

Maar ik ben er. Geloof me maar.
Ik ben er nog.
Ik blijf bij jou.

x Blackie

 

Graag gelezen en zin in meer?

Klik op de drie streepjes op de startpagina. Mijn wereld gaat voor je open!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s